Meanwhile in Finland

leve q-man

2009-03-16T07:57:00.000-07:00

waarde landgenoot, de eu-heeft er vorige week mee ingestemd dat belgië de btw op de horeca verlaagd van 21% naar 6%. iets waar de liberalen al jaren naar streven, maar wat mij absoluut koud laat. nu kwam onze huidige minister van ondernemen en vereenvoudigen q-man, aka vincent van quickenborne, op het gedacht om die daling van de btw te kopppelen aan verplicht electronisch betalen in de horeca.

waarde landgenoot, ik ben geen groot fan van de persoon q, maar wel van de politicus q. ik vind dat een beregoed voorstel van 'el q'. door betalingen elektronisch te doen zorg je ervoor dat alle betalingen geregistreerd zijn en dat de omloop van zwart geld in de horeca gedecimeerd wordt. met andere woorden belastingen ontduiken wordt hierdoor veel moeilijker. dat wordt dan gekoppeld aan een vermindering van de btw voor de horeca zodat de pil iets makkelijker te slikken valt voor de horeca-uitbaters.

dat vind ik een uitstekend plan. helaas, driewerf helaas, unizo, de sp.a en zelfs de vld vinden het een matig plan. bart somers vindt dat het plan 'vragen oproept', welke die vragen zijn werd niet vermeld in de standaard. sp.a-voorzitster gennez vindt het verbod dan weer "oneerlijk en absurd" - absurd daar kan ik inkomen, oneerlijk daarentegen. unizo is er tegen omdat het de handelaar te veel kost. en zoals wel eens gezegd wordt: als karel van eetvelt het niet wilt dan komt het er niet. het plan is vandaag al een stille dood gestorven.

hetvolgende staat op 16 december in de krant: de verlaging van de btw op de horeca kost de staat - volgens minister van financiën reynders - 486 miljoen euro aan inkomsten.
per jaar. dat de fedrale overheid om geld verlegen zit is, by the way, geen geheim.

een ander artikel in de standaard van 16 april stelt dat moesten de belastingen in belgië geïnt worden op het niveau van de buurlanden, de belgische staat elk jaar 10 miljard euro meer zou ophalen. 10 miljard euro, per jaar, daar kan je al eens een wachtlijstje mee afkopen of een pensioen mee boven de armoededrempel heisen, daar kan je zelfs een lanceringsplan voor de economie mee betalen én je begroting in zwarte inkt houden.

het q-plan zal zijn nadelen hebben: de kost van elektronisch betalen, soms werkt elektronisch betalen niet... etc.
maar je kan toch niet elk idee afschieten omdat het vragen oproept.
ik zou er geen enkel probleem mee hebben enkele minieme gedragingen - begod betalen met een kaart in plaats van met een €5 biljet, boehoe - te wijzigen moesten die de inning van de belastingen verbeteren. 10 miljard gemiste euro's... over absurd gesproken.

lies, damn lies and statistics

2009-03-11T02:00:00.001-07:00

leugens, verdomde leugens en statistieken - als overtreffende trap van verdomde leugens (naar w. churchill). wanneer ikzelf dan probeer statistiek te brengen - ik, absolute nitwit wat statistiek betreft - dan zal de waarheid wel ver te zoeken zijn... maar daar gaan we dan. eurostat - het statistische bureau van de eu - bracht in februari cijfers over 'municipal waste', huishoudafval en afval van kmo'tjes en publieke instanties dat opgehaald werd door de daartoebevoegde diensten. daaruit blijkt dat we in belgië nooit meer afval genereerden dan in 2007 (de laatste cijfers in het onderzoek dateren van 2007), met name 492 kilogram per inwoner per jaar. daarmee doen we het niet zo slecht: een nederlander produceert gemiddeld 630 kilogram, een duitser 564 kilogram, de gemiddelde fransman doet het met 541 kilogram per jaar. u, waarde landgenoot scoort dus waarschijnlijk beter dan een buurlander. hoezee.
u scoort ook beter dan de gemiddelde eu-inwoner, het gemiddelde voor de eu is 522 kilogram per persoon.

laten we iets verder kijken. het best scorende land is tsjechië met 294 kilogram per inwoner. het slechtstscorende europese land is noorwegen dat - roffel roffel - 824 kilogram per jaar per inwoner aan rotzooi voortbrengt. noorwegen wordt op de hielen gezeten door dat andere
sc(h)andinavische voorbeeldland: denemarken. de denen produceren elk 801 kilogram per persoon.
de denen scoren nogal opzienbarende cijfers: volgens de cijfers van het - uiteraard eerbiedwaardige - eurostat had de deen in 2007 nood aan 60 kilo meer afval dan in 2006 (741 kg). terwijl het verschil tussen 2005 (737 kg) en 2006 maar 4 kilo bedraagt.

misschien geen leugens, maar of deze cijfers een weerspiegeling zijn van de waarheid?

man... euh, vrouw bijt hond

2008-11-12T09:19:00.000-08:00

als u al dacht dat al het grappige en volslagen geschifte nieuws uit de angelsaksische wereld komt - weet u wel, hond redt vrouw uit mierennest - kan ik u het tegendeel bewijzen met deze blog.

deze week pakte een lokale krant uit het oosten van finland uit met het volgende nieuws: de hoofdpriester van imatra, een stadje van dertigduizend zieltjes, heeft besloten om vrouw te worden. olli aalto, zo heet de priester voorlopig, is vierenvijftig, trouwde en scheidde twee keer en heeft volwassen kinderen. hij wachtte zo lang met de beslissing om de mensen rondom hem te sparen. nu zijn ouders gestorven zijn, zijn kinderen volwassen zijn en een relatie niet aan de orde is houdt weinig hem tegen om van sex te veranderen. aalto verklaarde dat hij zich op z'n derde voor het eerst afvroeg waarom alle andere meisjes een rok hadden en hij niet.

eerst en vooral vind ik dat verhaal best grappig omdat het een priester betreft. als agnost of atheïst, daar ben ik nog niet uit, kan ik dit best smaken. al moet ik olli nageven dat hij zeer moedig is. als publieke religieuze figuur die stap zetten, daar is durf voor nodig. aangezien hij die stap zet zal er ook een stevige hoeveelheid pijn ana te pas zijn gekomen. pijn als in: 'kut, ik voel me niet bijster goed in mijn vel.'

toen het nieuws openbaar werd werkte de volgende vraag zich op: kan een priester die priesteres wordt/geworden is aanblijven? het antwoord is bij onze lutheriaanse vrienden iets gecompliceerder dan in de katholieke kerk. bij ons zijn er tout court geen vrouwelijk prietsers. maar hier in finland bij de luthersen dus wel. dat is dus geen reden om olli te ontslaan. om de zaak nog gecompliceerder te maken gaat de bisschop van zijn bisdom nét nu op pensioen en wordt het de taak van de nieuwe bisschop om te bepalen of aalto aan mag blijven. die arme, nieuwe bisschop, hij kan onmogelijk een goede keuze maken: mag olli aanblijven dan choqueert hij een deel van de christenzieltjes, mag hij niet aanblijven dan... choqueert hij een deel van de christenzieltjes.

enfin, ik dacht ik laat het u weten.

van 'sexy beesten' en koude voeten

2008-11-02T09:20:00.000-08:00

man toch, waarde landgenoot, het is soms een wrede wereld: de economie stuikt in elkaar, de oorlog in 'de kongo' laait op, bij de lokale verkiezingen in finland wint populistisch rechts en toen ik thuiskwam had ik koude voeten. zoals ik schreef: het is soms een wrede wereld.
en hoewel de eerstvernoemde problemen moeilijk op te lossen zijn heb ik rigoureus opgetreden tegen het laatstvermelde probleem.

daadkrachtig ontdeed ik me bij het thuiskomen van schoenen en kousen. blootvoets begaf ik me naar de badkamer, het gevaar om op rondslingerend douchehaar te trappen negerend. met de blik van een jonge clint eastwood nam ik een blauwe teil en vulde die driekwart met warm water. ik zette me neer op een inderhaast meegegraaid krukje en plaatste mijn koude voeten in het hete water. nu was er nog slechts een gevaar: de verveling kon elk moment toeslaan, maar die hinderlaag had ik verwacht: een sudoku en pen lagen binnen handbereik.
na een tiental minuten was de temperatuur van het water echter tot onaanvaardbare waarden gedaald en nam ik mijn voeten uit het water. na goed afdrogen stapte ik uit de badkamer recht naar de kast. net zoals ik vermoedde: er lag een paar dikke wollen sokken op mij te wachten.

alzo vermeed ik een hele avond koude voeten en eindigde het weekend en de wereld een stukje minder wreed dan ik vooraf vreesde - nobelprijscomité, erkenning, nú!
en voor zij die denken dat ik alleen in het openbaar een 'sexy beest'ben, een foto als bewijs dat ik ook thuis de blos op de vrouwenwangetjes kan toveren.

aan nonkel eric

2008-10-15T10:11:00.000-07:00

dat het een schande is. dat finse belanstingbetalers moeten betalen voor bibliotheekboeken in alle talen die europa rijk is. boeken in russisch, duits, engels, zweeds, frans, spaans, italiaans, ja zelfs in het nederlands. allemaal voor buitenlanders die te lui zijn om de rijkdom aan achtervoegsels en de schoonheid van het fins te leren. het is een schande.

dat het een schande is. dat finse belastingsbetalers moeten betalen voor tolken aan bedden van anderstalige zieken in de ziekenhuizen. Anderstalige tolken in allerlei talen tot het portugees en het arabisch toe. om die buitenlanders - die te lui zijn om het fins met zijn talrijke uitzonderingen en zijn dubbele i's (viina voor alcohol) te leren - bij te staan wanneer ze ziek zijn en het ziekenhuis in moeten - in het ziekenhuis op kosten van, u raadt het al, de finse belastingbetaler. het is een schande, een absolute schande.

dat het een schande is dat vier procent aan zweedstaligen - de bourgeoisie nota bene! de voormalige bezetter - het land tot tweetaligheid verplichten. zodat alle publieke ambtenaren een certificaat moeten kunnen voorleggen dat ze zweeds spreken. dat alle jonge finnen zweeds moeten leren op school. het is een schande, een absolute schande.

en als u denkt dat ik het hierbij houd, waarde landgenoot, dan denkt u verkeerd.

het is een schande dat anderstaligen die zich in finland vestigen betaald worden (betaald!) om voltijds fins te leren. jawel, de buitenlander krijgt van de staat 700 eurograpjes per maand om fins te leren bij een leerkracht wiens/wier loon betaald wordt door - u raadt het al - de finse belastingsbetaler, pekka met de pet.

erkki rompuynen

hmm, wat ik eigenlijk wou zeggen is het volgende: vandaag zocht ik in de bibliotheek een boek van een schrijver wiens naam met een v begon. maar in de bibliotheek werd de v overgeslaan. het alfabet sprong vrolijk van u naar w. een vijftal minuten later merkte ik dat de schrijfsters met een v en de schrijvers met een w gewoon door elkaar gerangschikt worden.
dat het een schande is.

met het ganse land de lift in

2008-09-24T05:25:00.000-07:00

daar lijkt het toch op. en dan heb ik het niet over het spreekwoordelijke 'het gaat steeds beter'. neen, ik heb het over het liftsyndroom. "het liftsyndroom, simon? verklaar je nader."
wel, het liftsyndroom is het feit dat mensen in de lift er alles aan doen om oog- en ander contact met elkaar te vermijden. in de lift kijken we naar onze voeten, lezen we de noodinstructies of hebben we last van een hardnekkig pluisje op onze mouw. nu leiden de finnen meer dan alle andere mensen aan het liftsyndroom. helaas, niet alleen in de lift, maar in het algemeen. finnen zullen er alles aan doen om contact met anderen te vermijden.
daar zal ik u twee voorbeelden van geven.

het eerste vindt plaats in een studielokaal in een helsinkische bibliotheek. een dozijn studenten zit te studeren - ondergetekende zat daar finse woordjes te blokken. niet alleen is het muisstil, in een moment van verstrooiing kijken mijn studiegenoten uit het raam of naar de grond. ter vergelijking, in de studiezaal van de boekentoren wordt er naar elkaar gezucht en met ogen gedraaid. in helsinki niets van dat. een onbekende aankijken voelt al aan als een inbreuk op hun levenssfeer.

het tweede voorbeeld vindt plaats in een overvolle weekendtrein van tampere naar helsinki. schuintegenover ondergetekende ligt een meisje (tussen twintig en dertig jaar met valiezen) languit over drie zitplaatsen te slapen. menig reiziger op de trein vindt geen zitplaats en loopt heen en weer op zoek naar één. niemand tikt het meisje aan, maakt haar wakker, verzoekt haar om haar valiezen op de daarvoorbestemde plek te plaatsen en recht te zitten om zo plaats vrij te maken zodat enkele andere reiziger kunnen zitten. niemand. tot het meisje in de voorsteden van helsinki wakker wordt, zichtbaar een beetje verschiet - wat ik uiteraard niet gezien hoor te hebben, finnen kijken elkaar tenslotte niet aan - zich rechtzet en haar valies op een rek plaatst. de vrijgekomen plaatsen worden vrijwel onmiddelijk ingenomen door andere reizigers.

versta me niet verkeerd. finnen zijn echt ontzettend aardige mensen en een keer het eerste contact gelegd is zullen ze een eind uit hun weg gaan om je te helpen - plaats afstaan, weg wijzen e.d.m. - maar ze lijken er veel voorover te hebben om dat eerste contact te vermijden.

finland, finland, finland, the country where...

2008-09-24T01:31:00.000-07:00

dat er geweld nodig is om finland in de aandacht van de internationale pers te brengen is niet zo vreemd. finland is een behoorlijk saai speelgoedlandje. helsinki, de grootstse stad, heeft net vijfhonderdduizend inwoners, geen wolkenkrabbers en weinig wereldschokkende architectuur. 'menselijk leven stopt aan de buitenste ring rond hoofdstedelijke regio' claimen helsinkinaren en echt volledig ongelijk hebben ze ook niet.

neen, als finland al ideeën bij u oproept dan waarschijnlijk de volgende: monty python, rally, uilen op doelpalen, nokia, sauna en voor de designfreak marimekko en ittala. sta mij toe u even toe te lichten hoe de finse vork in de steel zit. dat aan de hand van enkele vergelijkende internationale cijfers.

finland is het armste scandinavische land. het armste scandinavische land dat is zoiets als de rijkste steuntrekkende belg, het valt dus best mee met die armoede in finland. het bnp per inwoner bedraagd volgens de cia 35,300 dollars. dat is net hetzelfde als belgië, minder dan buurlanden zweden en noorwegen, maar meer dan buurland rusland en taalgroepgenoot estland.

het mag dan het armste land van scandinavië zijn. het heeft 's werelds beste onderwijssysteem. volgens het pisa 2006 onderzoek van de oeso (organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling) dat 'science competencies for tomorrow's world' onderzocht scoort het finse onderwijssysteem het beste van de ganse wereld. andere landen met een hoge score waren canada, japan, nieuw-zeeland, hong kong, taiwan en estland. belgië volgde, net als de meeste west-europese landen in de betere middenmoot.

finland scoort achtste op 222 door de cia onderzochte landen voor kindersterfte. slechts drie europese landen scoren beter. zweden, frankrijk en ijsland. belgië staat op de 21ste plaats.
kindersterfte is het aantal kinderen per duizend kinderen dat sterft voor hun vijfde levensjaar. als voornaamste redenen voor kindersterfde noemt unicef armoede, een gebrek aan zuiver drinkwater, geen goede sanitaire voorzieningen, oorlog en ziekte.

op mensenrechtenvlak scoort finland dan weer goed. het was het eerste land in de wereld dat vrouwen het recht gaf om te stemmen en het eerste land waar vrouwen zich kandidaat konden stellen voor een politiek ambt. volgens freedomhouse is het ook het enige europese land dat geen extreemrechtse antimigrantenpartij heeft. daarnaast dient wel gezegd dat actieve euthanasie hier illegaal is en dat het homohuwelijk hier nog niet bestaat.

in de corruptie-index van transparency international duikelde finland dit jaar vier plaatsen naar beneden van de eerste naar de vijfde plaats als gevolg van een schandaal met illegale campagnefinanciering. op diezelfde lijst staat belgië achttiende.

enfin, landgenoot, catch my drift, het is hier zo slecht nog niet.
en wanneer, zoals vandaag, de zon schijnt, het licht weerkaatst op het meer en de bladeren alle kleuren tussen helrood en groen aannemen dan valt finland best wel mee.

xylitol voor een betere wereld

2008-09-14T01:27:00.000-07:00

vreest niets langer, waarde landgenoot, er is immers xylitol. xylitol is niet alleen een zege voor uw scrabblewoordwaarde, ook voor uw gezondheid is het een godsgeschenk. xylitol komt uit finland en daar zijn ze reuzetrots op. finnnen houden van finse dingen. een fins huis is gevuld met finse dingen, hun messen zijn hackman, hun scharen firskars, hun borden zijn arabia, hun kopjes ittala, hun frigo is helkama, hun handdoeken finlayson. allemaal 'hyvää suomesta' en 'made in finland'.
en dat houden van geldt dus ook voor xylitol. het werd in de twintigste eeuw ontdekt in finse zilverberkbossen en verovert sindsdien de wereld als een 'veilig zoetmiddel'. en zoals in de wondere wereld van rudolf steiner echinacea goed is voor alles - tegen hoofdpijn, buikpijn, zwakkere momenten, aids, kanker, hoge bloeddruk, lage bloeddruk als anticonceptiemiddel, als vruchtbaarheidsmiddel, etc - zo is xylitol in finland goed voor een hele waslijst aan dingen. Zowat alle kauwgom in finland wordt met xylitol gevoed en dat is goed voor onze tanden. xylitol vecht immers tegen gaatjesmakende bacteriën en voert een nooit aflatende kruistocht tegen tandplak en tandglazuur. dankzij xylitol kan ook onze vriend de osteoporosepatient weer meer vrolijke pasjes huppelen, van xylitol krijg je immer stevigere knoken. ook u, zwangere landgenoot, kan xylitol worden aangeraden. de kans dat je de streptococcus mutans bacterie overdraagt wordt er immers door verkleind. dat alles is bewezen door onderzoeken in de jaren zeventig aan de universiteit van turku. het is slechts een kwestie van tijd vooraleer onderzoekers aantonen dat xylitol vecht tegen de opwarming van de aarde, het terrorisme en bovenal de ziekenhuisbacterie.

lijstjestijd

2008-09-11T08:07:00.000-07:00

na enkele weken in finland is het hoog tijd voor een lijstje met vervelende finse dingen. het daaropvolgende lijstje is er dan een met dingen die fijner zijn in finland.

1. het is midden september. midden september is nazomer. nazomer in finland is blij zijn wanneer er t-shirt temperatuur is. ik heb er, denk ik toch, geen probleem mee dat winters streng zijn. bevroren meren en zeeën, een lijntje sneeuw, het maakt me enkel blij. maar nachtelijke vriestemperaturen in september? mutsen in september? handschoenen in september? vorige week flirtte het weer nog met de vijftien graden, vandaag ging het niet hoger dan twaalf. het was zes of zeven graden toen ik deze ochtend op mijn fiets naar het werk kroop. ik heb wilde plannen voor zondag. dan wordt het veertien graden.

2. finse kranten worden voornamelijk in het fins geschreven. dat is heel verveldend. ik moet pas om negen uur op het werk verschijnen. het werk is twee kilometer van mijn bed en met de fiets doe ik daar nauwelijks tien minuten over. iina, mijn middellangetermijnmeisje die naar langetermijn lijkt te neigen, vertrekt om kwart na zeven in de ochtend en dus heb ik 's ochtends ruim de tijd voor koffie en krant en ontbijt. helaas, finse kranten worden voornamelijk in het fins geschreven en computerkrant met koffie en ontbijt is gewoon niet hetzelfde.

3. het idee zwakke weggebruiker is hier niet zo ingeburgerd. waar ik in belgië, zowel wandelend als fietsend, vrolijk gebruik maak van mijn zebrapadvoorrang is dat hier even anders. autorijders zouden hier ook moeten stoppen aan een zebrapad. maar slechts een deel doet dat. fietspaden is nog zoiets. of ze zijn er en dan mag je ze gebruiken. maar meestal moeten fietsers met voetgangers samen op de stoep, zonder duidelijke scheidingslijn. beste landgenoot: rejoice in het zwakkeweggebruikersbeleid van uw vlaamse regering.

4. voorlopig laat ik vier open.

5. de bierprijzen zijn gruwelijk. landgenoot, oh waarde landgenoot, kent u dat gevoel, het is een warme dag geweest, nu is het vier of vijf uur in de namiddag en je hebt niets meer te doen, je zit in de zon en drinkt een frisse hoegaarden/pint. het genot, waarde landgenoot, op dát moment, dat is onbetaalbaar (mastercard is er uiteraard voor al de rest). welnu, waarde landgenoot, dat genot is in finland écht onbetaalbaar. hoegaarden gaat vlotjes tot zeven euro op een terras. een gewoon pintje (33 of 50 cl.) varieert tussen de 3,50 en de 5. en ik heb het moeilijk bij elke slok 70 cent weg te slikken.
gelukkig zijn er weinig warme dagen. dat helpt.

en nu dan het omgekeerde lijstje. goede dingen in finland.

1. in finland is mijn middellangetermijn-, nu naar langetermijn- neigend meisje.

2. naast ons appartement in tampere is er een bos, met echte dieren in. nog naast ons appartement in tampere zijn er metershoge rotsen. ook nog naast ons appartement in tampere is er een meer groter dan een grote oost-vlaamse gemeente (265 vierkante kilometer, ter vergelijking héél gent, met de haven erbij, is 156 vierkante kilometer). het centrum van tampere is nauwelijks twee kilometer ver. dat zijn allemaal fijne dingen.

3. warm water komt hier zomaar uit de kraan. nu denkt u 'dat gebeurt hier ook simon'. maar landgenoot, wat ik bedoel is dat wanneer je in finland de kraan opendraait, of dat nu in een keuken of een badkamer is, er direct warm water uitkomt. dat in tegenstelling tot belgië-ik-draai-de-kraan-open-ga-even-een-ananas-schillen-en-met-een-beetje-geluk-is-er-dan-warm-water. de finnen zeggen daar het volgende over: they can build paris, bruges and a dig bridge under the channel, but they can't get warm water from the tab.

4. het duurde even lang om een kutjob te vinden in finland als het me zou gekost hebben om er in belgie een te vinden. nu maar hopen dat het vinden van een goede job minder lang duurt dan in belgië. de eerlijkheid gebiedt me te vermelden dat ik mijn hart vasthoud

5. last but not least het volgende. dat ik eindelijk verlost ben van het idee dat dorpspolitici op knullige wijze de toekomst verknoeien. ik lees nu met een half oog de belgische politieke strapatsen en het doet me niet zoveel meer. misschien moet ik maar geen fins leren. dan blijf ik denken dat het in finland anders is.

tot daar. het ga u goed. Voi hyvää (denk ik)

opgepast natuur

2008-08-28T11:57:00.000-07:00

waarde landgenoot, verstoken als u bent van natuur denkt u misschien af en toe 'goh, woonde ik maar in een land met veel natuur'. vergis u echter niet, waarde landgenoot, de natuur brengt immers vele gevaren met zich mee. en neen, het zijn niet de roofdieren die in finland voor gevaar zorgen. er zijn geen, en ik bedoel echt géén geregistreerde, niet-geprovoceerde aanvallen van wolven op mensen. en in de laatste honderd jaar werd er slechts een fin door een beer gedood. en echt door de beer gedood werd die nu ook weer niet. een jogger kwam tussen een moederbeer en haar babybeertje terecht. de man liep weg en werd achtervolgd door de moederbeer die hem een fikse oplawaai verkocht. door de klap en de daaropvolgende vleeswonde kwam er lucht terecht in de bloedsomloop van de jogger waardoor die stierf.
neen, deze post gaat over verkeersongevallen waarbij de onkunde van het wild om zich aan te passen aan de regels van het verkeer aanleiding geeft tot ongevallen. veel ongevallen. in finland gebeurden er in 2006 maar liefst 1979 auto-ongevallen waarbij een auto en een eland botsten. dat cijfer valt overigens nog best mee, in 2001 waren er niet minder dan 3048 ongevallen met elanden. en zo'n eland is niet zomaar een beest, qua grootte past het ergens tussen een obese paard en een kleine garage. wanneer je middelgrote gezinswagen aan gemiddelde snelheid een eland ramt mag je dus algauw dag zeggen tegen je auto. maar er valt niet alleen blikschade. in 2006 kwamen drie mensen om na een onzachte aanraking met een eland. het jaar daarvoor gaven twaalf mensen de pijp aan maarten na een elandbotsing. denk dus tweemaal na, beste landgenoot, voor u op groen! stemt en natuurgevaar naar ons landje brengt.

bussipysäkki

2008-08-18T12:22:00.000-07:00

voorlopig ben ik dus in helsinki. en aangezien ik van de ene plaats naar de andere moet gebruik ik het openbaar vervoer. dat openbaar vervoer is hier 'staat van de kunst'. metro, tram, bus en een regionaal treinnetwerk dat de buitenwijken en voorsteden verbindt met het centrum van de stad. des morgens neemt uw landgenoot de bus naar de taalcursus, een rit van ongeveer vijfentwintig minuten. des middags of des avonds keert hij dan terug uit het centrum met of de bus of de trein. nu moet u weten aan de busstop (bussipysäkki, uitgesproken boessipuusèkki) van uw landgenoot zijn er stoplichten, een speelplaats en een winkel. dat zijn de herkenningspunten waaraan uw landgenoot zijn busstop herkent. de eerste dag van de taalcursus keert uw langenoot welgemutst terug van de taalcursus fins; zijn eerste woordjes fins in zijn hoofd herhalend: olen simon, olen belgialainen, puhun hollantia ja ranskaa, en puhu suomea... na een twintigtal minuten in de bus begint hij door het raam te kijken op zoek naar busstopherkenningspunten. even later heeft hij succes: bomen, een winkel en een speelplaats, maar geen stoplichten. 'neen, dit kan onmogelijk de landgenoot zijn busstop zijn. er zijn geen stoplichten. vreemd', denkt hij, 'het lijkt er erg goed op, maar stoplichten verdwijnen toch niet zo.' uw landgenoot blijft in de bus zitten tot hij vijfhonderd meter verder beseft dat hij te ver is. de volgende stop, een dikke kilometer verder stapt hij af en naar huis. bij zijn stop gekomen blijkt: de stoplichten zijn verdwenen. en zo blijkt, waarde landgenoot, niets is wat het lijkt en het is niet eenvoudig voor een buitenlander in helsinki.

pеспублика yзбекистан

2007-12-01T10:32:00.000-08:00

zoals u wel kan vermoeden beste lezer gaat deze post over oezbekistan, ze schrijven het behoorlijk leesbaar eigenlijk in het oezbeeks, o‘zbekiston respublikas. de titel is in het russisch wat een hoop mensen daar ook spreken.

niet onterecht beste lezer denkt u nu bij uzelf "dat is allemaal zeer interessant, maar waarom lees ik dit?"

wel, zucht, ik ben weer eens dom geweest. ik ga op reis naar oezbekistan. net wanneer het koud en mooi begint te worden in estland en ik eigenlijk naar belgië zou moeten vlieg ik op tashkent. waarom? wie zal het zeggen. de vliegprijzen zijn zeer voordelig. dat is zowat de hoofdreden. en enkele vrienden wilden graag gaan. enfin, op nieuwjaarsdag wij dus naar ginder voor 11 dagen.

voorlopig moet ik nog bekomen van het boeken van de vlucht. het idee op zich vond en vind ik nog steeds schitterend. maar het idee was behoorlijk ver weg. op reis naar oezbekistan, het is te gek voor woorden. echt waar, het is té gek voor woorden. en toen boekte we. en opeens was er een hoop koudwatervrees. de tickets zijn vier uur geleden geboekt; mijn maag is nog steeds onrustig.

bon, adem in - adem uit. het is geboekt. dat is goed. anders zou ik mij toch maar terugtrekken uit de expeditie.
en oezbekistan heeft een hoop te bieden. tashkent, samarkand en buchara zijn steden met een erfgoed om vous tegen te zeggen (in het frans want echt wel dik, dik in orde). ze maakten deel uit van de zijderoute; men keek toen niet op een steentje meer of minder bij het bouwen van paleizen en moskeeën. als kers op de taart willen we ook nog het aral meer zien. of het er nog lang zal zijn? joost mag het weten. maar dit gevecht van de mens tegen de natuur (kameraden lenin en stalin hielden niet van het aralmeer en dus moest het maar oprotten) willen we niet missen. er liggen overigens nog ergens op een eiland in het meer wmd's (weapons of mass destruction) begraven. plezier en vertier dus.

man die, that's life

2007-11-18T11:19:00.000-08:00

estland doet het best behoorlijk. wie er een beetje literatuur op zou naslaan zal merken dat het land wereldleider is in e-government: regeringsbeslissingen verschijnen binnen enkele minuten op het net. op bnp per capita staan ze tweede van de nieuwe eu landen.
enfin voor een ontwikkelingsland (en dat mag je letterlijk nemen: er ontwikkelt hier een hoop) doen ze het hier dus best goed. en dan lees je dit: levensverwachting voor mannen 66 jaar. ter vergelijking: belgië: 75 voor mannen. nog een beetje verduidelijking: de westelijke jordaanoever, algerije en zelfs albanië scoren beter. terwijl ze bnp gewijs veel slechter doen.

16,4 procent van die arme estse mannen sterven een dood die te maken heeft met aggressie en accidenten. een trend die niet daalt maar daarentegen stijgt. ook kanker en cardiovasculaire sterfgevallen vertonen een stijgende trend, deze zouden het gevolg zijn van de vrolijkhoge alcohol- en takaksconsumptie van de mannelijke inlanders. daarenboven zou ook de stress die het gevolg is van financiële onzekerheid (dat dan weer het gevolg van kapitalisme en de adaptatie daaraan) al eens een kaarsje uitblazen. geen vrolijke cijfers beste lezer, geen vrolijke cijfers.

wilt u er nog een schepje bovenop: er wordt geen stijging van de levensverwachting voor mannen verwacht.
een schepje er vanaf dan maar: vrouwen doen het best goed op dit lijstje: 78 jaar.

stadsschoenen en sneeuw

2007-11-12T08:20:00.000-08:00

het sneeuwt in estland. het vriest ook in estland. vriezen en sneeuw dat is nogal een potje. terugkomen van de les is een hele opgave. simons schoenen zijn stadsschoenen zonder enige antislipkwaliteiten. simon schaatst het grootste deel van de weg. wie hem een beetje kent weet dat hij niet schaatst. het is eerder een vorm van vallen waarbij hij telkens net rechtop blijft. en die sneeuw zou zo nog twee weken blijven liggen. dat gaat blauwe plekken opleveren.

maar het is wel ontzettend mooi. sneeuw op de grond. sneeuw in de lucht. de lucht helemaal donker. hier en daar kerstlicht. het heeft allemaal iets sproojesachtig en disneyesque, a touch of winterwonderland heet dat in het engels.

rusland, reus op lemen voeten

2007-10-08T00:44:00.000-07:00

beste vrienden en vijanden van het russische rijk. aangezien ik niet veel tijd heb vandaag slechts een kort berichtje; later zal ik somptueuzer schrijven over mijn bezoek aan st petersburg en omgeving. maar alvast dit kleine markante weetje. in 2006 bedroeg het bnp (bruto nationaal product) van rusland (met voorsprong het grootste land ter wereld) 733,6 miljard amerikaanse dollars. nu denk u: dat klinkt als een hoop geld. het belgische bnp bedroeg in datzelfde jaar 369,6 miljard van diezelfde amerikaanse dollars, nu denkt u opnieuw dat klinkt als een hoop geld.
dat betekent echter dat rusland met zijn 17 miljoen vierkante kilometer en zijn
141 miljoen inwoners minder dan het dubbele bnp produceert dan het kleine kleine belgië met zijn nauwelijks 30,528 vierkante kilometer en 10,4 miljoen inwoners.
enfin, denk er het uwe van.

by the way, voor de echt geïnteresseerden: als het we bnp ppp (purchasing power parity, basically wat je kan kopen voor een bepaald bedrag) nemen ziet het er al iets genuanceerder uit. dan komt rusland aan een bnp 1.746 triljoen (een getal hoger dan ik kan bevatten. belgië komt uit op 342.5 miljard. dat alles uiteraard in dollars van de verenigde staten.

hel - dan maar want het is vlakbij - sinki

2007-10-01T10:48:00.000-07:00

als je de grote, belangrijke en goedkope steden in de buurt gedaan hebt en net een visa hebt gekregen voor de wereldstad in de buurt, maar nog zeven dagen moet wachten vooraleer je er naar toe kan, dan ga je (en de zin kroop langzaam naar haar einde) maar je weekend doorbrengen in een tweederangsbestemming. helsinki dus. de grote belangrijke steden die vermeld werden waren uiteraard riga en vilnius. de wereldstad die zich vrijdag aan me mag vertonen is sint - oh ja - petersburg.

maar daar gaat deze post niet over. helsinki dus. helsinki is een boottochtje van twee uur verwijderd van talinn. talinn is dan weer een tweetal uurtjes verwijderd van tartu. in vier uur konden we daar dus zijn. we zouden ontzettend vroeg vertrekken op zaterdag om dan op maandagochtend de eerste ferry terug naar huis te nemen.

helsinki of elsenfors zoals we het behoren te noemen in het nederlands is - wel - nogal een tegenvaller. na hoogvlieger vilnius en bijna hoogvlieger riga is helsinki nogal magertjes. drie zeer aangename kerken en een stukje vervallen unesco werelderfgoed. dat is ongeveer wat helsinki kan aanbieden op geschiedkundig architecturaal vlak.

de kerken zijn wel stuk voor stuk beeldjes. de eerste is een zeer sobere lutheriaanse kathedraal. van binnen - denk aan de beeldenstorm - op luther na - volledig ontdaan van heiligenbeelden - luther heilig? waarschijnlijk niet. enfin zeer schoon.

de temppelliaukiu is uitgehouwen uit de rotsen waarop helsinki is gebouwd. die moet je maar eens wikitravellen of googlen want die is best wel impressionant. al begrijp ik die religieuzen niet zo: "goh waar zouden we een kerk bouwen... laten we een stuk rots opblazen en daar dan wat rotsen opleggen en daar dan kerkje in spelen. dat zal jezus pas leuk vinden." was het niet zoiets van "gij zijt petrus en op deze rots zal ik mijn kerk bouwen." enfin, religie, niet zo mijn kopje thee.

Op de rots bouwen dat deden de orthodoxen dan weer wel. op de rots aan de haven staat de Uspenski-kathedraal (zie foto). als een kers op een taart. aangenaam zicht, mooie kerk.

verder verdient ook het kiasma museum voor moderne kunst een vermelding: een mooie tentoonstelling over centraal azië, een installatie over de zenne - jeweetwel, de rivier die door brussel loopt te stinken en enkele aangename stukken vaste collectie. als je dan toch in helsinki zit: zeker doen.

maar verder dus weinig aan helsinki waarvoor de reiziger zich voor het hoofd dient te slaan. al moet ik daar wel aan toevoegen dat het een fijne stad lijkt om te wonen. een kustlijn bezaaid met eilanden, vele parken en uitstekend openbaar vervoer. maar om te bezoeken dus weinig soeps. volgende week ongetwijfeld beter.

oh, en bij de weg. ondertussen heb ik me een middellangetermijnmeisje opgedaan. hoe fi(j)n is dat.

rare jongens die... esten

2007-09-24T22:18:00.000-07:00

waarde lezer het leven van uw dienaar hier valt best mee. een beetje naar school gaan, een beetje nieuwe dingen lezen en leren, af en toe een pintje gaan drinken, tijdens het weekend een uitstapje maken. dat valt allemaal goed mee. maar uw dienaar vindt dit allemaal niet genoeg. hij zoekt naar meer, naar diepgang. en dan doet hij domme dingen. waarde lezer, gisteren heeft uw dienaar zich ingeschreven voor een winterzwemmenclub. je weet wel, die idioten die bij veel te koude temperaturen in openlucht in het openbaar nat springen.

welnu, nadat het mij drie dagen gekost had om iemand te vinden om mee te doen begaven paulis en ik (paulis is een cellist en politologiestudent uit litouwen) ons naar de plaats bij de rivier, de bruine emajogi rivier, waar de club voor het eerst dit jaar afgesproken had. een beetje wachten en een beetje taalverwarring later blijkt dat we met een tiental mensen zijn, jongens en meisjes.

wanneer dan het "teken" wordt gegeven dat er gezwommen wordt is het van "hops" die kleren uit. met een evidentie van "goh, openbare naaktheid daar draaien we hier onze hand niet voor om (het lichaam overigens ook niet)." oké, het was donker, maar, zie je het al gebeuren in belgië, op een niet ontzettend afgelegen stuk leie in gent: hupla kleren uit, jongens en meisjes waarvan sommigen elkaar kennen en anderen niet, met nota bene twee buitenlanders erbij. ik dacht het niet. maar de evidentie en de snelheid waarbij de kleren van lijven werden getrokken liet ons weinig preutse twijfel. Paulis en ik dus maar uit de kleren, en de aangetrokken zwembroek, om van plonsje te doen.
een tiental slagen in dat koude water en "woeps, kleine pietjesuren liggen in het verschiet." sta daar dan maar naakt te schilderen. het water is uiteraard heel koud, maar eens je van de schrik bekomen bent en je je adem onder controle hebt valt het goed mee. daarna kleedt iedereen zich terug aan, een tas warme, zoete muntthee gaat van hand tot hand.
woensdag meer van dat.

speeddaten met vilnius

2007-09-18T05:26:00.000-07:00

het regent hier oude wijven in tartu. het enige zinnige dat ik dus kan doen is binnen blijven en proberen mij nuttig te maken. voor school? mwa, neen niet echt. een poging tot blog dan maar.

zoals u in het vorige bericht kon lezen verliep de busrit van talinn naar vilnius niet echt van een leien dakje... eerder van een prikkeldradendakje.

na die lange nacht kwamen onze vier helden rond zes uur aan in het busstation van vilnius. de hoofdstad van litouwen. zoals wel meer stationsomgevingen is die van vilnius niet echt een hoogvlieger van historisch architecturale waarde. grijs is de hoofdkleur, uitlaatgassen de dominante geur (de rijm is onbedoeld). voeg daaraan de ambiance van zes uur in de ochtend en je kan je wel een idee vormen van de sfeer.
na een halfuurtje wandelen en zoeken naar onuitspreekbare straatnamen kwamen we aan bij een modderwegje aan de binnenkant van de ring rond de stad. die weg groeide uit tot een met putten bezaaide asfaltweg. en aan die weg stond naast een hoop wegbrokkelende gebouwen ook onze jeugdherberg.

aangezien we maar een dikke vierentwintig uur in vilnius zouden zijn was er geen tijd te verliezen. na een koffie gingen we zo welgemutst als mogelijk op weg.
Het eerste opvallende waren de litouwse vlaggen die de auto's sierden. een soort patriottisme dat ons volledig vreemd is. pas later kenden we de ware toedracht hiervan. enkele dagen eerder had litouwen op het ek basketbal de vloer aangeveegd met kroatië. en zoals de litouwse deima (dat is haar naam, ze studeert momenteel in Tartu) zegt "we have two religions, christianity and basketball."

verder zijn er ongeveer tienduizend kerken in vilnius die het bezoeken waard zijn. een derde daarvan lijkt orthodox. orthodoxe kerken hebben enkele rare eigenschappen. ten eerste dat kruis. dat lijkt nergens naar. ik weet niet wat de betekenis van dat kruis is, maar het westerse kruis lijkt me veel makkelijker om een jezus aan te nagelen. ten tweede staan er geen stoelen in de kerk. al dat rechtstaan moet toch behoorlijk vervelend zijn tijdens de mis. tip voor u allen: trouw nooit in een orthodoxe kerk, doe het voor de huwelijksgasten.

de mooiste of in ieder geval impressionantste van al deze kerken is de kathedraal ofte arkikatedra bazilika (zie foto). deze werd gebouwd in de vijftiende en zestiende eeuw toen litouwen de grootste staat van europa was met kusten aan de zwarte, baltische en adriatische zee en dat is er ook aan te zien. heerlijk groots plein, gigantische zuilen, aparte toren.

verder kan ik iedereen vilnius aanbevelen. het is vrij groot, iets meer dan een half miljoen inwoners, maar het heeft de aangename onschuld van een provinciestadje.

andere dingen die je wilt zien zijn: de oude stad, die overigens onder unesco bescherming valt, de toren van gediminas... of weetjewat laat het mij zo stellen. dit is de ideale citytripbestemming. voor meer informatie consulteer je maar de professionele bronnen.

terug naar ons verhaal: na meer dan twaalf uur rondstruinen door de binnen- en buitenstad begaven onze helden zich naar het hotel. na een korte nacht werd de reis richting riga ingezet.

op de bus met de rus

2007-09-17T09:03:00.000-07:00

eerst en vooral, waarde lezer, sorry voor de flauwe woordspeling, maar aangezien de titel/vlag exact de lading dekt kon ik hem niet laten liggen.
vorige week ging ik dus de bus op. van talinn naar vilnius. dat is ruwweg zeshonderd kilometer. een nachtbus zodat we volgende dag met volle teugen zouden kunnen genieten van de geneugtes die vilnius te bieden heeft.

de bus vertrok behoorlijk laat 's avonds in talinn. wij dus, wij zijn bram, karlien, peter en ik, eerst met de bus naar het busstation van talinn. autobussijaam genaamd. daar toegekomen hamsteren we nog even de lokale lidl om ons dan met een gerust gemoed richting bus te begeven. dat de bus een dubbeldekker is leidt nog even tot euforie.

maar één keer in de bus keert de stemming. onze zetels bevinden zich helemaal achteraan in de bus. onze manoeuvreerruimte is behoorlijk beperkt. onze voetenruimte miniem. geen lichtjes voor moesten we eventueel willen lezen.
rond ons wordt er lustig russisch gesproken door mannen van pakweg tussen de vijfendertig en de vijfenvijftig jaar. die mannen kan ik onmogelijk anders beschrijven dan als hebbende een oostblokuiterlijk (en nu een knap staaltje stereotypering): stijlloos haar, vormloze jeans, leren jas of trainingsjas, hier en daar een jezus zwemmend in het borsthaar. tot zover het uiterlijk. nu de geur. het rook er nogal naar eh... sterke drank.

tot zover nog geen grootse problemen. hoewel een beetje onder de indruk zijn onze protagonisten nog steeds optimistisch van inborst. en dan zet de bus aan.
alle lichten gaan uit. zonder enige waarschuwing, noch gesproken noch via gebaren, gaan een voor een alle zetels naar achter. de beenruimte van onze helden wordt gereduceerd tot niet meer dan een twintigtal centimeter. het hoofd van diegene die voor mij zit bevindt zich op pakweg dertig, veertig centimeter van het mijne.

nu zijn er dingen die je doet en dingen die je niet doet. zit je in een vliegtuig en wil je je zetel naar achter zetten dan kijk je eerst eens achterom, vragende blik, en dan eventueel. Maar gewoon, pats, zetel naar achter, knieën van diegene achter je schaven of niet. het doet er allemaal niet toe. "au" roepen helpt niet. je knieen zetten evenmin. het leidt alleen tot pijnlijke knieën.

de sfeer - dronken russen, denk aan messen, steekgrage culturen en poetinesque botheid (nu overdrijf ik en scheer ik alle russen over dezelfde niet zo propere kam, maar dat leeft ergens wel in je achterhoofd) - was op z'n minst grimmig te noemen.
wanneer wij dan onder elkaar, in het frans nota bene (ze moesten ons maar eens verstaan), ons beklag deden over de lompheid van onze reisgenoten kregen we een niet bijster subtiele vermaning en een geërgerde blik.
Mijn benen, die in een bijna aangename hoek op het gangpad lagen, werden af en toe, wanneer mijn voorganger vond dat ik zijn "persoonlijke ruimte" schond, naar de kant getrapt. Niet keihard, geen blauwe plekken, maar toch. geen vraag geen rustige duwtje, neen, een stamp.

ik probeer weleens een situatie te bekijken vanuit een ander perspectief.
"hmm, hoe zou die persoon nu over deze of dat denken, of wat zijn zijn drijfveren." Welnu, op geen enkele manier kan ik het gebeurde plaatsen in een ander kader dan absolute lompheid, egoïsme, egocentrisme... etc.

hoe dan ook, na vier vijfden van de busrit bij een tussenstop in een nognooitvangehoordstadje in litouwen stapten onze directe voorburen van de bus. even twijfel. echt? en dan de jump naar hun plaatsen. benen gestrekt... heerlijke beenruimte.

slaapzaalterreur

2007-09-05T00:47:00.000-07:00

wat is er geworden van al die communistische veiligheidsmensen? de meeste leden van de nkvd en de latere kgb, die de estse sovjet republiek voorzagen van veiligheid, zullen onderhand wel al op pensioen zijn. maar hun zonen leven nog en hun zonen dragen de traditie van aggressie en intimidatie nog steeds hoog in het vaandel. hun zonen werken nu niet meer voor de politie. de meeste staatsorganen zijn na de onafhankelijkheid immers gezuiverd van communistische en russische elementen.

neen, ze werken nu voor falck. falck is de privéveiligheidsdienst die hier overal en altijd opduikt. elk zichzelf respecterend gebouw heeft een stickertje van falck. elke winkel met meer dan drie kassa's wordt van veiligheid voorzien door een nors kijkende man of vrouw.
zo ook de dormitories. de kerels van falck hebben een klein glazen hokje van waaruit ze de boel ik de gaten houden. ze zijn nors, spreken hollywoodoostblokengels en gaan, waarschijnlijk naar analogie met hun vaders, volledig in het zwart gekleed. ze waren rond in de gangen op zoek naar lawaai, alcohol en ontucht.

na elf uur moet het stil zijn in het gebouw. op zich is dat een begrijpelijke keuze. er mag ook geen alcohol geconsumeerd worden in de gang. op zich is dat ook een begrijpelijke keuze.
maar elk beetje bijna feestje wordt hier onmiddellijk de kop ingedrukt. of het nu een pintje drinken is en een beetje lachen met de ganggenoten in de keuken, of een pintje drinken is in de rokersruimte, de falckman heeft het geweten.
dan stormt hij naar binnen. benen wijd, armen in zijn zij. "maximum six people in kitchen. next time i come here i remember and you pay penalty."
(het accent moet je er maar bij bedenken, denk aan Steven Seagalfilms).

aangezien een van de securitymensen begod op de eerste avond al een subversieve duitser tegen de muur gekwakt heeft wordt er geluisterd. feestjes worden in stilzwijgen ontbonden...
welcome to estonia.

SVEIKI ATVYKĘ Į TARTU

2007-09-01T06:03:00.000-07:00

zal ik u, waarde landgenootlezer, eerst iets meer vertellen over estland (eesti in het ietwat vreemde lokale gedoe dat ze hier hun taal noemen), en over waar ik zit en hoe ik dat vind.

estland is volgens dé bron van alle internetwijsheid, het cia-factbook, 45,226 vierkante kilometer groot. ter vergelijking belgië meet 30,528 vierkante kilometer. één en een half keer belgië dus. de meeste mensen spreken er ests. ests zou op fins en hongaars moeten lijken maar zowel finnen als hongaren ontkennen dat (niet dat er een link is, het zijn alledrie finoegrische of fins-oegrische talen, wel dat ze er iets van verstaan). ongeveer dertig procent van de mensen spreekt russisch.

er zijn 1,3 miljoen esten, waarvan ongeveer 30% russisch is. dat zijn niet zoveel mensen. de grootste stad talinn (uitgesproken tailien) telt vierhonderd duizend inwoners. dat is iets minder dan antwerpen.

de tweede stad is tartu. tartu telt honderd duizend inwoners. iets minder dan brugge. van die honderd duizend zijn er ongeveer twintig duizend student. het is ook de geboortstad van de enige est die u kan kennen, de vroegere wielrenner jaan kirsipuu. het is de stad waar ik de komende maanden zal verblijven.

tussen tartu en talinn ligt er een vlakte van tweehonderd kilometer bijna niets. bijna niets is hier zilverberkbossen en weiden. hier en daar een verlorengelopen boerderij.

estland is ook een land dat het best goed doet. in de laatste acht jaar groeide de economie met meer dan honderd procent. een jaarlijkse economische groei van rond de negen procent vindt men hier niet vreemd. ter vergelijking in belgië zijn we tevreden met een jaarlijkse economische groei van 2,5%.
de esten lijken ook ontzettend rijk. nergens rijden er zoveel dikke recente duitse luxeauto's rond. zelfs studenten rijden hier rond met een audi.

estland is ook een echt e-land. overal vind je hier gratis wifi (draadloos internet). zowat elk openbaar gebouw en restaurant is ervan voorzien. overal zie je mensen met hun laptop en headset.

dit is rumsfelds nieuwe europa ten top. binnen enkele jaren steekt dit land ons in de vaart der volkeren voorbij.

maar genoeg over estland.

ik woon in een modern gebouw in de raatuse straat. ik deel een kamer met een duitse jongen die fabian heet maar zich fabi laat noemen. dat lijkt me een slechte keuze. de kamer is met zesentwintig vierkante meter best groot. drie van zulke kamers vormen samen met een toilet, een badkamertje, een hal en een keuken "ons" appartement. mijn andere appartementgenoten zijn belgisch, nederlands en nog een duitser.

ik vind het een beetje jammer dat ik met mij bekende nationaliteiten een appartement moet delen. het heeft uiteraard enkele voordelen. maar liever zat ik met een georgiër, een moldaviër, een serviër en een ijslander. dat lijkt me een stuk interessanter.

het gebouw is proper maar ietwat onpersoonlijk en kaal. foto's kan je zien op http://www.kyla.ee/eng/residence_halls_01_foto.php.
het ligt op een tiental minuten wandelen van het best wel interessante centrum van tartu.

voila, dat is alles wat ik u voorlopig zal vertellen.

voor ik het vergeet. sveiki atvykę į tartu is litouws voor welkom in tartu.

jas

2007-09-01T01:24:00.000-07:00

ik heb een jas. een zwarte winterjas. het soort jas waarop ik altijd kan vertrouwen. van mijn knieën tot mijn neus gesloten. winddicht. dubbelgevoerde mouwen. in belgië heeft de jas me nog nooit ontgoocheld. in combinatie met een sjaal of muts of wanten of alle drie was ze mijn steun en toeverlaat in koude dagen en nachten. welnu, waarde lezer en waarschijnlijk landgenoot, diezelfde jas, diezelfde rots waarop mijn verkoudheidsloze kerk gebouwd is volstaat niet voor de estse zomer.

gisteren toonde tartuff, het lokale filmfestival, de film emmas glück.
buiten. in de open estse lucht. men dacht "goh, augustus, filmfestival, zomer, dat loopt wel los."

niet dus.

de temperatuur lag rond de 5°. gevoelstemperatuur: echt te koud om stil te zitten. Het is augustus. en daar zitten we. bibberend. bevroren tenen. koude handen. rooie neuzen. onze adem duidelijk zichtbaar.
het is verdomme augustus.

enfin, plannen voor eskimokledij worden herbekeken.

intro

2007-08-31T09:25:00.000-07:00

waarde landgenoten,

voor ik begin te posten een streepje randinformatie.

laat om te beginnen duidelijk zijn dat ik dit medium nauwelijks ken. ik hoop dan ook dat u, waarde lezer, mij eventuele fouten zal vergeven en de kinderziektes van mijn blog met de geneeskrachtige mantel der liefde zal bedekken.

laat ik ook meteen duidelijk maken dat ik geen onvoorwaardelijk fan ben van dit medium, zeker niet als doorgeefluik voor hoe-gaat-het-nu-met-mij-verhalen. als lezer ben ik zelden gefascineerd door het soort blog waarvan ik er nu zelf een ga opstarten.

maar aangezien er een hoop hoe-gaat-het-nu-met-jou-mails mijn inbox vullen en het minder tijd in beslag neemt om deze blog te maken dan jullie allemaal individueel van e-repliek te dienen heb ik toch voor deze methode gekozen.

dus, waarde lezer, als u geen interesse heeft in mijn weinig jommekesiaanse avonturen no hard feelings sluit gerust dit venster of probeer interessantere websites zoals http://bloemschikken.2link.be/.

u bent er nog? oké dan. ik ben simon en momenteel verblijf ik een poosje in estland vandaar de hoe-gaat-het-nog-met-mij-mails. op deze blogspot zal ik proberen een beeld van mijn kuifje-in-estland-leven te schetsen.

voila, dat gezegd zijnde wens ik u veel plezier.